identiteit

Geel pastel Bourke's Parkiet

Geel pastel Bourke man

Ontwikkeling: De geel pastel was de eerste kleur variëteit van de Bourke's parkiet in Holland (1957). Van den Brink ontwikkelde een voortreffelijke stam van deze vogels. Zoomer doet hierover in zijn boek "Neophema's en hun kleurmutaties (1987) uitvoerig verslag. Sinds die tijd is er zeer veel mee gekweekt en de intensiteit van de gele kleur is dan ook veel sterker geworden. Een pop met een ,vrijwel geheel, heldergele rug stuit en staart, zonder bruin waas, is dan ook geen uitzondering. De geel pastel is veel gebruikt om nieuwe combinaties te ontwikkelen. Bijv. de combinatie met rose opaline (R-53).

Beschrijving: De foto laat een mooie geel pastel man zien. De kop is zacht rose. De ogen zijn helder rood. De man heeft een licht blauwe voorhoofdsband. De rug is geelbruin. De schouder en vleugelbocht zijn lichtblauw. Een deel van de vleugelveren is geel. Dit zijn vooral de tertiaire vleugelveren De vleugel dekveertjes zijn bruin en lichtgeel omzoomd. De vleugelpennen zijn licht bruin met een licht blauwe buiten vlag. De middelste staartpennen zijn bruin. De buitenvlag van de buitenste staartpennen is lichtblauw. Flanken en onderstaart dekveren zijn heel licht blauw en wit. De borst is licht bruin rose. De buik is zacht rose. In deze kleurvariëteit is er altijd een verschil tussen pop en man te constateren. De man is donkerder. We zien dit heel duidelijk in de vleugelrand. De pop meer is geler dan de man. De blauwe voorhoofdsband ontbreekt. Na de jeugdrui is dit verschil goed zichtbaar.

Naamgeving van de kleurvariëteit : Geel pastel. De naam bestaat uit twee delen: Geel is de referentiekleur (1). Vergeleken met de bruine wildkleur Bourke is dit het voornaamste verschil. Pastel is de naam, die de kenmerken van het eumelanine aangeeft (2).

Het voornaamste kenmerk is de vermindering van het bruine eumelanine in het hele verenpak. De reductie in de baarden is vrijwel totaal (100%) en de reductie in de baardjes is 50% ,volgens Beckmann (1973), keurmeester en geneticus, lid van de Technische Commissie van de N.B.v.V. Er is ook een sterke vermindering van het eumelanine in de ogen en de hoordelen, snavel en teen nagels. De ogen zijn helder rood. In de nagels zien we de ader lopen. De poten zijn vleeskleurig. Het dons is wit. Ook de hoeveelheid dons is verminderd.

Het effect van de vermindering van het eumelanine op de kleur van het verenpak is groot. De psittacine pigmenten, rood en geel, zijn hierdoor beter zichtbaar. De scheiding tussen rode en gele veervelden wordt gevormd door de overgang tussen nek en bovenrug. De blauwe kleur is licht hemelsblauw. Door de vermindering van het melanine in de in de kern wordt minder licht geabsorbeerd. De naam geel pastel is zinvol voor de indeling van de kleurvariëteiten in kleur series. Belangrijk om onderscheid te maken met de rood pastel (geen opaline!). Deze werd in de zeventiger jaren al gekweekt door Besters, een bevriende kweker.

baard dwars doorsnede

Naamgeving van de mutatiefactor: M-r factor. Het gaat om een aanzienlijke reductie van het eumelanine. Dit is duidelijk te zien op de dwars doorsnede, die Beckmann maakte en hier is nagetekend.. Er is slechts weinig melanine over. Steiner spreekt van incomplete uitval van eumelanine. De oorzaak is een hypo functie van de productie van melanine korrels. De reductie is in het gehele verenpak zeer gelijkmatig. De melanine reductie tast de formatie van de psittacine kleuren rood en geel niet aan. De M-r factor vererft onafhankelijk van P- en S- factoren. Omdat de mutatie factor veel van het eumelanine in de cortex reduceert wordt de gele kleur veel helderder, vooral bij de pop. Maar het restant van bruine eumelanine geeft het geel zijn warme uitstraling.

index menu

Copyright 2003 Bob Fregeres

E-mail: fregeres@bourkes-parakeet.nl

23-12-2003