Ierland en de Bourke's parkiet

Danny Quain, een Bourke's kweker uit Ierland vertelde me een bijzonder verhaal:

Richard Bourke en de Bourke’s Parkiet

door Danny Quain

Er wonen veel Bourkes in Ierland. Omdat ik interesse had in Australische parkieten was ik erg nieuwsgierig te weten hoe de Bourke's parkiet aan zijn naam kwam.Toen ik de vraag stelde in een internet groep met het vermoeden dat het misschien een connectie met Ierland kon zijn, misschien een gevangene die op transport was gesteld? Als antwoord op mijn vraag kreeg ik als antwoord kreeg ik dat er een Bourke was, een gouverneur was van New South Wales.

Men kan mijn verassing voorstellen toen ik, slechts een week later en puur toevallig, afstemde op een locale (Limmerick) radio zender die een historisch programma bracht. Gerard Bourke werd geïnterviewd, de achter-achter kleinzoon van Sir Richard Bourke. Ik hoorde tot mijn verbazing dat hij 82 was, de laatste mannelijke afstammeling en in hetzelfde huis woonde dat werd gekocht door Sir Richard, al die jaren geleden. Ik besloot, als dit mogelijk zou zijn, hem te bezoeken.

Het was op een prachtige zomeravond, op donderdag 14 juni 2004, dat ik langs een kronkelige weg naar "Thornfields Lisnagry" in the provincie Limerick reed, uitgenodigd door zijn vermaarde bewoner Gerard Bourke, de achter achter kleinzoon van generaal Sir Richard Bourke K.C.B. Toen ik langs de oprijlaan naar het grote huis reed kon de magnifieke Gunnara manicata die als het ware midden in de laan was geplant en nu in de ondergaande zon diepe schaduwen wierp. Meestal wordt deze plant geassocieerd met waterpartijen, gezien zijn enorme omvang, maar in deze laan leek hij wat minder op zijn plaats.

Thornfields

Plotseling verscheen het grote gebouw. Hier bij het achterste gedeelte, dat nu als zelfstandige woonruimte wordt bewoond kwam mijn gastheer me op de trappen tegemoet, begroette me hartelijk en nodigde me uit binnen te komen. Ik werd onmiddellijk getroffen door de ruime zitkamer. Drie grote ramen reikten tot aan het plafond, minimaal elf voet hoog. Aan de muur bij de voordeur stond een magnifieke schrijftafel gecombineerd met opbergkasten. Een plaatselijke kabinetmaker, tevens begrafenisondernemer, van Thomasstreet, Limerick ontwiep hem voor Sir Ricard in 1817. Op de wandborden waren het wapenschild van Sir Richard en verschillende exotische vlinders tezien.

Sir Gerard Bourke en zijn bezoeker


Wie was Sir Richard Bourke? De Bourkes waar Sir Rirchard van afstamde kwamen naar Ierland met de invasie van de Noormannen van 1169/70, - toen bekend als deBurgo. Om meer precies te zijn, in de stamboom van Gerard Bourke door John Sheehan van Castleconnell staat dat William Fitzadelm de Burgo trouwde met Isabel, dochter van Richard Leeuwehart en vestigde zich in Castleconnell in de landstreek Limmerick in 1199. Hij was onderkoning van Ierland in AD 1177.

Richard Bourke koos voor een carriere in het leger. Hij behoorde tot de Grenadier Guards en werd gewond in de slag voor Den Helder in Holland in 1901. Hij was betrokken bij drie veldtochten in Argentinië in 1806-1807. Hij doceerde krijgsgeschiedenis op de militaire academie van High Wycombe, maar ook Spaans, klassieke talen en rechten. In deze periode kocht hij in 1811 een huis en landgoed van 180 acres dat hij later "Thornfield noemde, zes mijl ten O. van Limmerick stad.

Hij hield van het landleven op zijn landgoed en had veel interesse in botanie. Honderden bomen getuigen hiervan. Onder meer twee "Ceders van de Libanon" die het grasveld overschaduwen.

Later accepteerde Richard Bourke een aanstelling als Gouverneur van New South Wales, Australië op 3 Dec.1831. In 4 Maart 1837 ging hij naar een vestiging om een stadsplan uit te zetten. Bourke nam actief deel aan de planning. Gouverneur Bourke verzocht de toenmalige Ministerpresidant Lord Melbourne om toestemming om zijn naam aan de vestiging te mogen verlenen. Toen de permissie werd gegeven voegde Lord Melbourne er naar verluid aan toe "Niemand zal hier waarschijnlijk ooit meer van horen". Bourkegaf ook "Williamstown" zijn naam ter ere van Willem IV. Dit is de oudste voorstad van Melbourne en nu een stad op zich.

Generaal Sir Richard Bourke stierf op Thornfields in 1855 en werd begraven op twee mijl afstand van het mooie dorp Castleconnel aan de oevers van de Shannon.

Het familiegraf

Toen ik Gerard vertelde dat ik van plan was om het graf van Sir Richard te bezoeken zei hij me dat hij enkele jaren geleden in een lade vol sleutels aan het zoeken was naar een sleutel met de label"grafkelder". Of het nieuwsgierigheid was of om een andere reden overuigd, had hij een man in de buurt gevraagd het slot en de hengsels te oliën, de grafkelder was in de twintigste eeuw niet geopend. Samen bezochten we het graf. "

Binnen was de kist in purper gehuld, afgezet met zilver, volledig intact. Ook zes familieleden waren daar begraven. We legden bloemen, baden en sloten de grafkelder weer af"

In een mooi artikel over de Bourke's parkiet geschreven door Greame Hyde in "Cage and aviary Birds" 24 Febr.2004 is het volgende geschreven: " Majoor Sir Thomas L.Mithell, de Schotse onderzoeker zag als eerste de prachtige Australische Bourke's parkiet in 1835 langs de oevers van de Boogan rivier in New South Wales, Zuid-Oost van de huidige stad Bourke. Hij noemde hem naar Sir Richard Bourke, die toentertijd Gouverneur was van New South Wales. (1831-1837)".

Ik vroeg Gerard of hij op de hoogte was van het feit dat er een parkiet vernoemd was naar zijn beroemde voorvader. Hij vertelde dat een Londense ornitholoog hem er op attent had gemaakt dat er band was met Australië. ©erard vertelde me van zijn teleurstelling dat hij een virtine vond met opgezette vogels in een van de gangen van het Gouvernemetshuis maar dat er geen Bourke's parkiet tussen zat. Hij beocht ook de Sydney Zoo en vroeg bij de receptie "is hier echt een Bourke's parkiet? Ja zei ze, kooi 13. Ze gaf een begeleider mee om de Bourke's label te vinden. Wat ze zagen was een miserabele parkiet , een bosje veren, klaarblijkelijk volledig in de rui, die aanleiding gaf tot de uitdrukking "as sick as a parrot" ( zo ziek als een hond). Gerard had echter geluk. Hij kreeg van een vriend uit Limmerick een T-shirt, gekocht in Bahrain en gemaakt in Thailand - "dit was ook het laatste exemplaar in de shop".

Danny Quain © Cóis Má. 2004

index menu

Copyright 2005 Bob Fregeres

E-mail: fregeres@bourkes-parakeet.nl

06-04-2005